ANKARA

Benzer şeyi tekrar tekrar yazmak zorunda kalmak ne acı. Ölümlerin normalleşmesi, tepkilerin sıradanlaşması, ölülerin sınıflandırılması….Ne kadar acı tahmin edilebilirlik, umutların, hayallerin ölmesi, savaşın hiç bitmemesi…

30 yıldan fazla oldu savaşıyorsun, bir kere olsun durup sordun mu kardeşim biz niye savaşıyoruz diye? Hadi diğerleri terörist, peki ya askerler. Sordun mu neden ölüyor bunca asker?

30 yıl ya… Savaşa başladığında internetin yoktu, telefonun yoktu, akıllı ekranlar yoktu, renkli tüplü televizyon bile lükstü, kimi daha şehir bile görmemişti..Kaç parti, kaç hükümet, kaç önemli insan gelip geçti, kaç savaş bitti ama senin ki hiç bitmedi. Düşündün mü neden?

Meclise giren adamı terörist diye dikkate almadın, a dese terörist b dese terörist derken düşündün mü neden seçildi bu adamlar? Hiç sordun mu kardeşim bu halk ne istiyor, dertleri ne bunların? Ülkendeki savaş seni hiç rahatsız etti mi?

Hiç düşündün mü ölüm ne kadar kolay olduğunu, acıyı geridekilerin çektiğini, sınırından bir adım ötede neler olduğunu..Komşusu açken tok yatan bizden değildi hani, hiç düşündün mü insanlar neden ölüyor, neden acı çekiyor? düşünmedin rahatın yerindeydi çünkü..Belki haberin bile yoktu. Ama şimdi korkuyorsun…

Ölümü yıllardır etnik kökene, siyasi görüşe göre değerlendiren sen değil miydin?

Hatırlıyor musun önceki yıllarda Ankara meydana gelen saldırıyı, Antalya’yı,Bingöl’ü, Kayseri’yi, Antep’i, Sultangazi’yi, ABD Elçiliğini, Cilvegözü’nü, Diyarbakır’ı, Reyhanlı’yı, Sultanahmet’i,

Peki son bir yıl içindeki Sultanahmet’teki Almanları, Suruç’u, yine Ankara’daki iki saldırıyı ve tepkini hatırlıyor musun?

Hiç düşündün mü Paris’te, Abd’de insanların nasıl kenetlendiğini ve dünyaya nasıl cevap verdiğini?

Hiç düşündün mü neden Türkiye, ortadoğu ülkesi değildir diye açıklama yapmak zorunda olduğunu?

Sen cesaret bile edemedin çıkıp konuşmaya, birlik çağrısı yapmaya, meclisin bile toparlanıp hep birlikte kınama yapamıyorken senin haddine mi dünyadan destek beklemek, ama Paris….. demek

Evet korkuyorsun çünkü bu sefer seni de bulabilirdi. Bu sefer senin için oldukça sıradan olan sıradışı hayallerle yaşayan insanlar öldü, otobüs beklerken öldü, otobüse binerken, sevgilisyle dolaşırken, kafede otururken, ekmeğinin peşinde koşarken, karnını doyururken öldü..Korkuyu sen de hissettin bu sefer.

Adamın biri gelip duygularını çok iyi ifade etti, biraz populizm yaptı ama hissettiklerini yazdı, “insanlar” dedi, çünkü hep öyle demişti, Belki aklına bile gelmedi o aşamaya gelemediğimiz. Yazısını paylaşanlar aynı çağrıyı çoktan kendi ülkesi için yaptığını düşündü belki de. o adam çağrı yapmak da çok haklı ama sen düşündün mü paylaşırken ben ne kadar Ankara olabildim diye?

Dünya görmüyor dediğin dünyanın gazeteleri bile senin gazetelerinden daha çok daha doğru bilgi verirken, hani nerdesiniz demek acizlik mi yoksa iki yüzlülük mü bilemedim. Sen hele bir Ankara olduğuna emin ol, sonra zaten göreceksin diğerleri çoktan olmuş. .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s